Door Bran Remie

De elegante, tech-fashion jurken van Anouk Wipprecht zijn in de mode en technologie wereld een opvallende verschijning. De ene keer springen spinnenpoten uit de shouders van een jurk, de andere keer trekt er een rookgordijn op. Toch zijn de jurken slechts een resultaat van een dieper onderzoek, één die via mode en technologie aan een betere wereld werkt.

Wat onderzoek je?

,,Ik wil onze omgang met onze emoties en omgeving beter begrijpen, zodat we door middel van onze kleding bepaalde sociale problemen kunnen oplossen. Die oplossing zou een alternatief moeten zijn op de farmaceutische alternatieven bijvoorbeeld. Neem een kind met ADHD. Hier in Amerika, maar ook in Europa, is het gebruikelijk om die vol te stoppen met medicijnen om hem te versuffen. Liever kijk ik naar hoe technologische innovaties een kind met ADHD kan helpen. Ik onderzoek daarvoor de relatie van het kind met zijn omgeving en hoe hij die omgeving ervaart. Door het gebruik van ‘BCI’s’ wat staat voor Brain-Computer-Interfaces.”

Anouk Wipprecht in de Smokescreendress.

Hoe zouden die dan geholpen kunnen worden?

,,Ik heb het EU-project ‘Agent Unicorn’ opgestart. Agent Unicorn is sensorische helm (een BCI) die de indrukken van zijn gebruiker, een kind, meet en hem feedback kan geven. Het meet hersengolven en geeft aan welke regio’s in de omgeving stress veroorzaken voor hem. Met die feedback kan het kind beter inspelen op de omgeving: weten wat hem druk maakt, wat hij moet vermijden. Op die manier helpt een technologische innovatie om de emoties te reguleren in plaats van dat die onderdrukt worden. Het is een mindful ontwerp.”

Het prototype van de Unicorn.

Is dit de manier waarop jij het thema van DID22, Magic Minds Fix The World, vertegenwoordigt?

,,Ja. Ik zou dan vooral ook daar aan toe willen voegen dat ik graag meer meisjes al jong de technieksector in wil krijgen. Dat ze gaan uitvinden en met elektronica aan de slag gaan. Verder is het goed om te weten dat de kennis die ik opdoe bij mijn onderzoeken graag deel. Ze zijn veelal open-source. Ik ben van mening dat patenten innovatie tegenhouden.”

Hoe zijn je jurken een uitwerking van je hoofdonderzoek?

,,De jurken zijn de laatste stap van het onderzoek; de visualisatie van dat onderzoek. Mensen reageren op wat zij zien. Een tech-fashion jurk van mij zie je overduidelijk: het maakt een statement. Met dat statement moet je omgaan. De Spiderdress is vrij duidelijk in het statement: je komt te dichtbij, en het valt je letterlijk aan.Je gaat in ‘fight or flight’. Het roept emoties op, wat gelijk ook de algemene vraag oproept: hoe moeten wij met onze emoties omgaan? De jurken kunnen ons helpen in het beter begrijpen van onszelf. Zeker als wij met tech-fashion ook onze hersens en hartslag meten, en in de toekomst veel meer resolutie krijgen op ons lichaam doormiddel van lichaamssensoren. De data kan weer naar een model voor gedrag- en omgevinginterpretatie worden vertaald. Een jurk kan dan aangeven dat de drager gestresst is omdat je zo dichtbij komt. Je krijgt dan bijvoorbeeld te maken met een smokescreen of spinnenklauw. Op die manier onderzoek ik hoe wij als mens doormiddel van techologische mode beter kunnen worden.

De Spiderdress van Anouk Wipprecht.

Hoe kleedt men zich dan in de toekomst?

,,Mijn toekomstvisie is een symbiotische relatie van onze emoties, kleding en onze omgeving. De jurken kunnen aangeven hoe goed of slecht het met je gaat. Dat is voor nu nog toekomst. Er zijn veel praktische haken en ogen die we moeten wegwerken, eer we die intelligente kledingkast kunnen hebben. Bijvoorbeeld, elektronica kan niet tegen water. Dus hoe moet je de jurken wassen? Op een ‘Washing Machine Conference’ ging ik dan ook naar de innovatiegroep die machines maakt die zonder water wassen. Een ander voorbeeld: de vorm van een batterij. ​Batterijen zijn hoekig en dik, het lichaam wil rond en flexibel, dus waar zijn innovaties daarvoor? Of andere manieren van het opwekken van energie? Solar? Of op basis van de kinetische energie via het lichaam te maken? Ik ben altijd opzoeken naar hoe we nieuwe innovaties kunnen aanwekken bij bedrijven, wat dan weer een heel nieuw veld voor dat bedrijf kan starten.

Hoe veel jurken, ‘visualisaties van je onderzoek’, heb je gemaakt?

,,Tussen de 60 tot 80examplaren over de laatste 20 jaar. Sommige heb ik meerdere keren geprint. Van de Spiderdress bestaan er een aantal versies, bijvoorbeeld. Die zijn verspreid over de wereld, in museums en op exposities. Een jurk ontwikkelen, inclusief het onderzoek, kost makkelijk tussen de 10.000 tot 60.000 dollar. Vooral 3D printen kan erg duur zijn. Dat doe ik via een techniek die ‘Selective Laser Sintering’ heet of – SLS. Dat is een poeder-print techniek. Het mooie daaraan is dat je in een hoge resolutie en geometrie kan werken, het blijft heel sterk. Ook is er de mogelijkheid om het poeder wat je niet gebruikt te recyclen. Wat met normale 3D printers niet hebt: daar heb je eigenlijk veel afval materiaal aan door ‘supportmaterial’ wat je nodig hebt om je ontwerpen staande te houden tijdens het printen bijvoorbeeld.

Over grof geschut gesproken: Je doet ook mee aan Battlebots. Hoe is het om de klauw te ontwerpen van een robot die als doel heeft een andere robot te vernielen?

,,Ja, dat robuuste van de robots is de andere kant van het spectrum van, laten we zeggen, technologische expressie. Maar het is fascinerend. Ik neem naar de robotwerktafel mijn visie op materiaalgebruik mee. Het resultaat mag, als het lukt, elegant zijn. Het moet in elk geval robuust en grof zijn. Zo’n klauw moet bestendig zijn en tegen iets kunnen. Mijn jurken zijn in vergelijking erg teer en licht. Omdat je bij Battlebots volledig anders naar materialen moet kijken, helpt het mij ook weer verder in mijn onderzoek: ik leer over de veelzijdigheid van bepaalde materialen maar ook engineeren ervan.”

Kom je met een jurk naar DID22?

,,Samen met Peter (Oosterwijk, oprichter DID22, red.) ben ik aan het kijken welke jurken ik kan brengen. Momenteel staat een deel vanmeer iconische jurken op een expositie in ‘Children’s Museum Pittsburg’. Maar ik hoop met een aantal jurken naar DID22 af te reizen!”